Pokonaj łysienie plackowate

Epoka cudów

Metody leczenia łysienia stały się obecnie obsesją wielu mężczyzn. Tak, jak przez wieki całe i lata długie nie przywiązywali do tego zbyt wielkiej wagi i po prostu godzili się z losem, tak teraz robią wrażanie jakby chcieli nadrobić te stracone stulecia. Jest ku temu właściwy moment, bowiem faktycznie współczesne metody leczenia łysienia dają takie efekty, że jeszcze niedawno można by je uznać niemal za cudowne.

Chciałbym dożyć czasów, gdy lekarze będą sprawiali, iż choremu odrośnie ręka lub noga, albo wyrośnie nowe serce na miejscu starego zużytego. Chyba na to musimy jeszcze poczekać, choć jestem pełen nadziei. Na razie mam ten zaszczyt, że dożyłem czasów, gdy pacjentom odrastają włosy. Takie właśnie efekty dają stosowane obecnie metody leczenia łysienia.

Drastyczny wybór

Powie mi ktoś, że to nic wielkiego. Przecież każdemu z nas odrastają włosy po obcięciu. To prawda, ale czy odrastają same z siebie, gdy wyniszczone i uszkodzone są mieszki włosowe? Jasne, że nie. Jeszcze kilka lat temu był to moment, w którym lekarze gestem Piłata umywali ręce. „Jam nie winien losu tych włosów” – można było odczytać ten gest.

Była wprawdzie jeszcze inna możliwość. Lekarz wprowadzał pacjenta do gabinetu, siadał niepewnie za biurkiem i konwencjonalnym tonem oznajmiał, że włosy można uratować, ale jednym z przewidywanych skutków tej terapii będzie spadek libido. Takie przeważnie skutki uboczne miały ówczesne metody leczenia łysienia. Mężczyzna po usłyszeniu propozycji grzecznie się żegnał i wracał do domu przekonany, że już więcej nie pójdzie do lekarza w sprawie swoich wypadających włosów. Myślę, że miał rację. Gorzej było z tymi, których o możliwych skutkach nie poinformowano…

Istniały wówczas jeszcze inne metody leczenia łysienia. Najważniejszą z nich było przeszczepianie włosów. Niestety koszt takich zabiegów był spory, a ich powodzenie zależało w dużej mierze od tego ile pacjentowi pozostało jeszcze zdrowych cebulek włosowych.

Światełko w mroku

Nie wiem, czy żyjemy w lepszych czasach. Gdy rozglądam się wokół często nachodzą mnie wątpliwości. Dotyczą one wielu spraw. Nawet nie jestem pewny tych niby wielkich osiągnięć medycyny, które miały uchronić nas przed mnóstwem chorób i zapewnić dłuższe i lepsze życie. Czasem mam wrażenie, że są to opisy z innego świata. W tym wszystkim postęp, jaki w ciągu ostatnich lat poczyniły metody leczenia łysienia stanowi jasne światełko w ciemnościach. Tu bezdyskusyjnie dokonano wiele, a moje prywatne obserwacje dotyczące niektórych znajomych nieco przytępiają wrodzony i z wiekiem rozwinięty – sceptycyzm.

Piszę o tym o tyle chętnie, że zmęczony już jestem narzekaniem własnym i innych na podłą rzeczywistość. Czy taki fakt wystarczy, by na nowo nabrać nadziei? Nie wiem. Może jednak warto na niego wskazać, by udowodnić, że w czymś nastąpiła poprawa. Poprawa nie tyle wynikająca z odgórnych zapewnień, co z realnych obserwacji.

Tajemnica cudu

Myślę sobie, że wystarczy już tych dywagacji społecznych, kulturowych, a nawet medycznych. Czytelnik, o ile nie stracił cierpliwości i dotarł do tego fragmentu, ma cichą nadzieję, że zostaną mu choć pokrótce przedstawione owe zachwalane metody leczenia łysienia. Tak też czynię. Jednak w zasadzie muszę sprowadzić wszystko do wspólnego mianownika. Bowiem opisywane metody leczenia łysienia swoją skuteczność w przynajmniej 80% zawdzięczają jednemu składnikowi. Jest nim minodixil. To dzięki niemu dokonuje się coś, co niedawno poczytane byłoby za cud. Regeneracja uszkodzonych cebulek i odrastanie włosów.

To jednak nie wszystko. Od czasu, gdy udowodniono, że za łysienie androgenne nie jest wprost odpowiedzialny testosteron lecz DHT – specyficzna pochodna testosteronu, nowatorskie metody leczenia łysienia opierają się o zasadę chronienia mieszków włosowych właśnie przed tym hormonem oraz ograniczenia jego konwersji. Tu także z pomocą przychodzi minoxidil. Ważne jest też to, że takie metody leczenia łysienia nie powodują spadku libido.

Preparaty z minodixilem są już szeroko stosowane. Czekamy jeszcze na całkiem nowe metody leczenia łysienia stworzone na bazie badań genetycznych oraz na zupełnie innej technice przeszczepu włosów, która zakłada laboratoryjne hodowanie nowych zdrowych cebulek.

Jak to wygląda w praktyce? Wspomniane na końcu metody leczenia łysienia są na razie w fazie badań laboratoryjnych. Trudno więc powiedzieć coś bardziej konkretnego na ich temat. natomiast preparaty z minodixilem przywróciły już włosy wielu zdesperowanym mężczyznom i na pewno zasługują na polecenie. Ważne jest tylko to, by kupować preparaty o jak najwyższym stężeniu tego środka. Zazwyczaj jest to 5%.

Tak sobie myślę, że skoro włosy zaczęły odrastać, to może jednak będę jeszcze świadkiem i większych cudów…

4,73_S

read comments (0)

Łysienie androgenowe jest obecnie jednym z poważniejszych problemów ni tylko mężczyzn; na nadmierną utratę włosów z głowy narzekają kobiety. Wiele z nich z pewnością szuka skutecznych środków przeciwdziałających temu problemowi. Całe szczęście współczesna farmakologia na łysienie androgenowe ma kilka specyfików. Można je śmiało zastosować, jednakże trzeba uzbroić się w cierpliwość, gdyż efekty ich stosowania są możliwe do osiągnięcia po długotrwałym ich przyjmowaniu.

Kilka słów o łysieniu typu męskiego

Androgenowe łysienie ma ponad  połowa populacji mężczyzn, będących  po pięćdziesiątych urodzinach; u kobiet te szacunki mówią o licznie jednej piątej pań.
W przypadku mężczyzn zdiagnozowanie nadmiernego wypadania włosów jest łatwe, bowiem utrata włosów rozpoczyna się  zwykle od  ciemieniowo-czołowej okolicy i wierzchołka głowy. Warto zauważyć, że diagnozę mogą potwierdzić przypadki łysienia androgenowego w rodzinie. Natomiast w przypadku łysienia kobiet nie jest tak prosto, gdyż łysienie przebiega całkiem inaczej. Bowiem utrata włosów następuje na czubku głowy, ale  zostaje zachowana  czołowa linia włosów. Zdiagnozowanie łysienia u każdej kobiety odbywa się wraz z badaniem ginekologicznym.

Dlaczego łysiejemy?

Łysienie to proces związany ze znaczną  utratą włosów  w krótkim  okresie czasu. Na łysienie mają wpływ różne czynniki. Jednakże najważniejszą przyczyną  tego schorzenia są  uwarunkowania genetyczne.  Zatem jak będziemy łysieć zależne jest od tego w jaki sposób łysieli nasi przodkowie. Warto wiedzieć, że te uwarunkowania są  nadal dokładnie badane, by rozpoznać całkowity mechanizm łysienia tego typu.  Inną równie często spotykaną przyczyną łysienia jest nasz wiek. Bowiem to upływ czasu powoduje w niektórych przypadkach nadmierną stratę owłosienia na głowie. Okazuje się , że nawet  1/3 mężczyzn w wieku  25 – 40 ma niemały problem z nadmiernie wypadającymi  włosami.

Przyczyny łysienia można szukać również w przebytych  urazach. Niekiedy wzmożone wypadanie włosów powodowane jest groźnymi schorzeniami zakaźnymi. Z tych powodów łysienie rzadko się spotyka, a jeśli wystąpi, to zazwyczaj z duru plamistego, brzusznego,  czy gruźlicy płuc.  Niektórzy znawcy problemu łysienia twierdzą, że   bakterie i toksyny układu  nerwowego brodawki włosa przyczyniają się do łysienia. Nadmierna strata włosów jest  także  powodowane operacjami, zwłaszcza tymi cięższymi.

Innymi elementami mającymi wpływ na łysienie są wszystkie  czynniki zewnątrzpochodne. Wśród nich można wymienić na przykład stosowanie mocniejszych kosmetyków  włosów oraz fryzury mocno obciągające włosy.  Ponadto Łysienie może być następstwem  radiologicznego, bądź chemicznego uszkodzenia włosa.

Farmakologiczne środki na łysienie androgenowe

Nie można „naprawić” genów, ale z pewnością da się  powstrzymać rozwój DHT, który szkodzi  mieszkom  włosowym, doprowadzając do ich zminiaturyzowania.  Obecnie bardzo popularnym środkiem farmakologicznym na łysienie androgenowe  jest  Minoxidil. To specyfik stosowany miejscowo na skórę głowy. Jest on zawarty w większości leków na łysienie, które można nabyć w aptece. Można kupić na przykład   szampony na łysienie i  środki do pielęgnacji włosów zawierające 5%  stężenie minoxidilu. Tego typu specyfiki okażą się skuteczne jeżeli będziemy  sięgać  profilaktycznie ja i po stwierdzeniu pierwszych oznak łysienia. Minoxidil  równie dobrze działa na kobiety, jak i mężczyzn. .
Lekiem  na łysienie tylko dla mężczyzn jest środek o nazwie  finasteryd, który przyjmowany jest  doustnie. Ważne jest, by stosować satale ten preparat, bowiem zaprzestanie używanie go spowoduje  nawrót łysienia.

Kolejnym farmakologicznym środkiem na łysienie jest preparat o nazwie Advecia, który hamuje szkodliwe działanie enzymu 5 – alfa reduktazy.  Jest to środek polecany przy  łysieniu androgenowym, jak i  przy ogólnym osłabieniu i utracie włosów. Doskonale blokuje postęp łysienia, a stosowany we wczesnej fazie rozwoju. Z tego preparatu skorzystają mężczyźni, jak i kobiety

Skutecznym lekiem na łysienie jest środek o nazwie  Provillus. Polecany jest on szczególnie  do likwidacji objawów łysienia typu męskiego, jak i żeńskiego. Ma on działanie, które w sposób niemal doskonały przeciwdziała łysieniu androgenowemu. Jest to środek, który doskonale działa na wzrost nowych  włosów. Warto pamiętać o systematycznym stosowaniu preparatu przez nawet rok, bowiem wówczas będziemy mogli osiągnąć rewelacyjne efekty.  Badania pokazują, że Provillus przynosi lepsze rezultaty, kiedy będziemy stosować go dwa razy na dobę.

Z innych środków na łysienie można polecić suplementy i szampony na łysienie , które zawierają w sobie cząsteczki wspomagające porost włosów. Są to środki dostępne w każdej aptece i to beż recepty.

Współczesna farmakologia daje na spore gwarancje na powstrzymanie łysienia. Chcąc zniwelować oznaki łysienia sięgnijmy po skuteczne preparaty na łysienie, jednak przed ich zastosowaniem warto skorzystać z porady lekarskiej.  A ponadto trzeba uzbroić się w cierpliwość i przygotować na  długotrwałą kurację.

5,0 k

read comments (0)

Łysienie plackowate w powszechnym mniemaniu uważane jest przede wszystkim za problem dojrzałych mężczyzn. Zmagają się z nim zazwyczaj panowie, którzy przekroczyli już pięćdziesiąty rok życia, rzadko zastanawiamy się więc nad tym, czy jest to jedyna grup społeczna dotknięta tym problemem. Wiedza dotycząca męskiego łysienia plackowatego jest zresztą już dość duża, skoro więc sam problem wydaje się być oswojony tak przez pacjentów, jak i przez lekarzy warto zastanowić się przede wszystkim nad tym kogo jeszcze może dotknąć. Już pobieżna analiza przypadków łysienia tego typu uświadamia nam zresztą, że nie jest to wyłącznie męski problem. Na szczególną uwagę zasługuje łysienie plackowate u dzieci ciągle będące jeszcze schorzeniem, o którym nie wiemy tyle, ile powinniśmy

Łysienie plackowate u dzieci – aspekt społeczny

O łysieniu u dorosłych mówi się dość dużo, a osoby tracące włosy nie są już postrzegane jako gorsze, mniej zadbane, czy też mniej atrakcyjne fizycznie, jednak w przypadku łysienia u dzieci nie można jeszcze mówić o tak wielu pozytywnych zmianach. Dziewczynki i chłopcy zmagający się z tym problemem narażone są na odrzucenie ze strony rówieśników, szkodzi im jednak również nieodpowiedzialne zachowanie dorosłych, niestosowne rady i podejmowane przez nich próby bagatelizowania problemu. Nawet jeśli przyczyny łysienia łatwo zdiagnozować, a leczenie choroby przynosi zadawalające rezultaty, w dziecięcej psychice często pozostaje trwały ślad po doznanych w czasie jej trwania upokorzeniach. Jeżeli chcemy uniknąć tego rodzaju sytuacji powinniśmy otaczać maluchy najczulszą opieką i wspierać je zarówno w czasie walki z łysieniem, jak i w momencie, w którym choroba już ustępuje.

Znaczenie błyskawicznej reakcji

Lekarze nie mogą zapewnić nas jeszcze o tym, że znakomicie zdają sobie sprawę ze wszystkich czynników, które mogą spowodować łysienie plackowate u małych dzieci. Leczenie tego schorzenia nie przebiega według jednego tylko schematu, naturalnym wydaje się więc, że kluczem do jego powodzenia jest prawidłowe rozpoznanie choroby. Rodzice powinni udać się do lekarza w tym samym monecie, w którym odbiorą pierwsze sygnały świadczącego o łysieniu plackowatym u ich dziecka. Tak, jak i w wypadku dorosłych natychmiastowa reakcja lekarza jest w stanie zahamować postęp choroby i choćby częściowo zniwelować jej skutki, matki i ojcowie nie muszą więc wstydzić się swojej troski o stan zdrowia łysiejącego malucha.

Jakie mogą być przyczyny choroby?

W przypadku łysienia plackowatego u dzieci możemy dopatrzyć się wielu analogii łączących tę przypadłość z problemami, które dotyczą również osób dorosłych. Nie powinniśmy więc być zaskoczeni wtedy, gdy lekarz zapyta się nas o choroby genetyczne i przypadki łysienia plackowatego występujące w bliższej i dalszej rodzinie. Pytania tego typu należy traktować poważnie, często okazuje się bowiem, że wiedza na temat przebiegu rozwoju i leczenia łysienia plackowatego u wujka lub dziadka może okazać się pomocna w czasie trwania tego rodzaju schorzenia u dziecka. Nie tylko geny powinniśmy jednak winić za dziecięce łysienie plackowate. Schorzenie to może sugerować problemy małego pacjenta z tarczycą, często zaś okazuje się, że jego przyczyną jest alergia pokarmowa. Jeżeli lekarz zleci dodatkowe badania dziecka nie powinno się ich lekceważyć, być może bowiem łysienie plackowate jest jednym z objawów o wiele poważniejszego schorzenia. Niekiedy wsparcie ze strony dermatologa lub lekarza pierwszego kontaktu nie jest wystarczające, łysienie plackowate u dzieci może być bowiem wynikiem stresów, z jakimi borykają się maluchy. Przekonanie o beztroskim dzieciństwie, jakie żywi większość rodziców, jest często oparte na życzeniach, a nie na rzeczywistej wiedzy, warto zatem udać się z maluchem do dobrego psychologa dziecięcego, który pomoże zdefiniować, co niepokoi bardzo młodego człowieka. Przyczyny łysienia plackowatego u najmłodszych mogą być bardzo zróżnicowane, w każdym wypadku jednak wskazana jest konsultacja ze specjalistą i ścisłe stosowanie się do jego zaleceń.

Jak leczyć łysienie plackowate u dzieci?

Mali pacjenci zmagający się z problemem łysienia plackowatego powinni być objęci szczególną troską płynącą tak ze strony rodziców, jak i lekarza. Wiele rodzajów terapii nie znajduje w ich przypadku zastosowania, mamy bowiem do czynienia z osobami, które ciągle jeszcze rozwijają się tak psychicznie, jak i fizycznie. Próby leczenia łysienia plackowatego nie mogą zaowocować pojawieniem się innych, wcale nie mniej poważnych schorzeń, od lekarza wymaga się więc dużej ostrożności. Największą popularnością w przypadku dzieci cieszy się terapia miejscowa polegająca na wykonywaniu zastrzyków w miejscach, w których następuje utrata włosów. Siła zastrzyków jest zwiększana poprzez środki podawane doustnie, skuteczność terapii jest jednak duża przede wszystkim wówczas, gdy prowadzi ją doświadczony lekarz. Często pomocne okazuje się również zmodyfikowanie diety dziecka i zwiększenie przyjmowanych przez nie witamin, warto zatem pomówić z lekarzem i o tym aspekcie leczenia. Terapia jest zazwyczaj długotrwała i wymaga samodyscypliny, o jej sukcesie decyduje więc w dużej mierze rodzice będący dla dziecka największym wsparciem.

5,2 k

read comments (0)

Odmienne przyczyny wypadania włosów u obu płci

Zazwyczaj łysienie kojarzy się z mężczyznami, ale coraz częściej dotyka także kobiet. Bynajmniej nie chodzi tu tylko starsze panie. W przypadku kobiet wiek nie odgrywa takiej roli, jak u mężczyzny. To skłania do przypuszczenia, że przyczyny wypadania włosów u kobiet są całkiem inne niż u mężczyzn.

Jeszcze nie tak dawno wielu lekarzy skłonnych było przypuszczać, że przyczyny wypadania włosów są takie same jak u mężczyzn. Dodajmy też, że uznawano za przyczynę główną nadmiar testosteronu. Dziś już wiemy, że nawet u mężczyzn przyczyny wypadania włosów są bardziej złożone. Bowiem nie testosteron bezpośrednio zagraża włosom, lecz jego silniejsza forma, jaką jest DHT. To właśnie ten hormon niszczy mieszki włosowe.

W pewnych, choć rzadkich przypadkach, podobne przyczyny wypadania włosów mogą zachodzić u kobiet. Dzieje się tak wówczas, gdy na skutek zaburzeń hormonalnych ich organizmy wytwarzają zbyt wiele testosteronu i występuje u nich enzym 5-alfa reduktazy. Nie są to jednak przypadki częste.

Jeśli przyjrzymy się różnicom w przebiegu łysienia, nie trzeba nawet specjalistycznej wiedzy, ani badań, by domyślić się, że przyczyny wypadania włosów są u kobiet zazwyczaj inne. Mężczyźni tracą zwykle włosy od czoła i stopniowo łysienie przesuwa się w górę głowy. Tymczasem u kobiet najczęściej zaczyna się na czubku głowy.

Kolejna różnica, jaka rzuca się w oczy, to wiek. Mężczyźni zwykle łysieją w okolicach czterdziestego roku życia. U kobiet, o czym już wspominaliśmy, nie można wytyczyć żadnej statystycznej granicy i przyczyny wypadania włosów mogą pojawić się w każdym okresie życia. Łysienie może dotknąć nastolatkę lub kobietę trzydziestoletnią. Może się również rozpocząć podczas menopauzy.

Hormony, głodówki i inne przyczyny wypadania włosów u kobiet

Trzeba jednak przyznać, że często choć nie zawsze również za przyczyny wypadania włosów uważa się hormony. Tyle, że chodzi tutaj o inne hormony. Upraszczając sprawę można stwierdzić, że najczęściej występujące u pań przyczyny wypadania włosów są związane z zaburzeniami gospodarki hormonalnej i niedoborem estrogenów.

O zaburzenia hormonalne wcale nie trudno, a jak podkreślają naukowcy wielu z nas funduje je sobie na życzenia. Na pierwszym miejscu chodzi o niezdrowy tryb życia i to w nim należałoby upatrywać pierwotnej przyczyny wypadania włosów. Powszechnie znane są badania mówiące o tym, że mężczyźni żyją krócej i gorzej się odżywiają. Trzeba tu jednak zaznaczyć, że są to dane przestarzałe. W sprawach żywienia panowie pozostają bardziej konserwatywni. Wprawdzie jedzą więcej cukrów prostych i nasyconych kwasów tłuszczowych, ale za to panie łatwiej namówić na głodówki i nierozsądne diety cud. Okazuje się, że lepszy jest brak diety niż zła dieta!

Wystarczy za przykład podać łysienie rozlane. W tym wypadku przyczyny wypadania włosów są oczywiste. Zbyt mało minerałów i aminokwasów prowadzi wprost do zmniejszenia masy włosów, a z czasem do ich wypadania. Ten rodzaj łysienia zazwyczaj pojawia się u kobiet.

Również często zdarza się czasowe wypadanie nadmiernej ilości włosów po urodzeniu dziecka. Tu także przyczyny wypadania włosów należy szukać w hormonach. Chwilowe rozchwianie gospodarki hormonalnej wywołuje taki efekt.

Jeśli w skrócie scharakteryzować błędy dietetyczne, które możemy uznać za przyczyny wypadania włosów, to trzeba wymienić na pierwszym miejscu brak białka. Ciągle słyszymy apele nawołujące do jedzenia warzyw i owoców. Ogólnie jest to bardzo wskazane, ale nie może odbywać się kosztem innych wartościowych pokarmów. Panie chętnie rezygnują z mięsa, co wcale nie jest takie zdrowe. Jeśli już ktoś decyduje się na taki krok to powinien uzupełniać jadłospis o wysokiej jakości proteiny serami, rybami lub jajkami. Życie na samej sałacie jest piękne, ale… dla królika!

Kolejny błąd to niska podaż kwasów tłuszczowych. To prowadzi wprost do obniżenia poziomu estrogenów, a więc podstawowej przyczyny wypadania włosów u kobiet. Zbyt dużo węglowodanów, a za mało minerałów i witamin, to następne błędy.

Wprawdzie psychosomatyczne przyczyny wypadania włosów występują u obu płci, to jednak wydaje się, że kobiety są bardziej na nie podatne. U nich stres wprost przekłada się na stan skóry i włosów. U mężczyzn częściej mamy wówczas do czynienia z wrzodami żołądka lub zawałami serca.

Takie przyczyny wypadania włosów, jak łojotok i związane z nim stany zapalne skóry i mieszków włosowych, też często są pochodną niewłaściwego odżywiania. Osłabiony system immunologiczny nie potrafi skutecznie zwalczać chorób i zagrożeń cywilizacyjnych.

Trzeba jeszcze wspomnieć o jednym poważnym zagrożeniu dotyczącym kobiet. Coraz częściej przyczyny wypadania włosów upatruje się w tzw. zespole policystycznych jajników utrudniającym zajście w ciąże. W tym wypadku przewagę zyskują w organizmie androgeny, czyli hormony męskie. Może się nawet pojawić zarost na twarzy, ale jednocześnie włosy na głowie są bardzo słabe i czasami dochodzi do ich zupełnej utraty. Chorobę trzeba leczyć pod kierunkiem specjalisty.

5,0_S

read comments (0)

Coraz więcej pracy dla dermatologów

Współczesność, cokolwiek by o niej nie sądzić, zapewnia dużo pracy dermatologom. Coraz więcej osób zgłasza się do nich po poradę w sprawie chorób skóry, często także muszą leczyć różne rodzaje łysienia. Trudno jednoznacznie stwierdzić, czy w naszych czasach doszło do nasilenia występowania schorzeń dermatologicznych, czy raczej wzrosła świadomość społeczna i więcej uwagi poświęcamy naszemu zdrowiu i wyglądowi. Można się jedynie pokusić o stwierdzenie, że rozwój cywilizacyjny spowodował, że choroby niegdyś występujące marginalnie, dziś dotykają nas częściej.

Najczęściej diagnozowane rodzaje łysienia to łysienie androgenne mężczyzn i łysienie androgenne kobiet. Jakiś czas temu byłoby nie do pomyślenia by ten typ łysienia, który kojarzy się z mężczyznami, tak często dotykał również kobiet. Nawet jego nazwa sugeruje powiązanie z męskimi hormonami. Niestety panie także są zagrożone. Przypuszcza się, że u podłoża faktu częstszego niż kiedykolwiek wcześniej występowania łysienia androgennego u kobiet leży niewłaściwy sposób odżywiania. Nadmiernie przetwarzana chemicznie żywność prowadzi do szeregu zaburzeń hormonalnych.

Obok łysienia androgennego występują też częściej inne rodzaje łysienia. Chodzi przede wszystkim o łysienie plackowate. W tym wypadku do łysienia dochodzi nagle i jest ono prawdziwą tragedią dla osoby, która boryka się z tą chorobą. Często w takim wypadku nie wystarcza pomoc dermatologa, ale potrzebne jest także wsparcie ze strony psychologa. Zapewne wszystkie rodzaje łysienia powodują poważne obciążenie psychiczne, zwłaszcza dla kobiet, dla których piękne włosy stanowią ważny atrybut urody. Jednak z racji, iż podejrzewa się, że łysienie plackowate może mieć w niektórych wypadkach podłoże psychosomatyczne, bardzo wskazana jest terapia u psychologa.

Bulwersująca teoria

Również wszystkie rodzaje łysienia związane z zakłócenia poszczególnych faz wzrostu włosów są obserwowane częściej niż kiedyś. Tu także u podstaw może leżeć żywienie oraz zanieczyszczenia środowiskowe. Czasem także stosowanie niewłaściwych kosmetyków.

Istnieje także teoria sugerująca, że tego typu rodzaje łysienia są efektem ewolucyjnych przemian. Nie jest ona zbyt znana i popularna, ale nim definitywnie ją odrzucimy, spróbujmy się jej przez chwilę przyjrzeć. Łatwo się domyślić, że nie powstała ona w środowisku medycznym. Ma swoje korzenie w kołach dość rewolucyjnie nastawionych filozofów i antropologów. Mogłoby się wydawać, że zajmowanie się tego typu teoriami to strata czasu. Lepiej leczyć poszczególne rodzaje łysienia niż wyszukiwać dla nich usprawiedliwienia. Pisanie o tym może nawet wywołać zniecierpliwienie u osób, które zwalczają różne rodzaje łysienia. Pomimo tego, że teoria ta na pierwszy rzut oka wydaje się absurdalna, jej twórcy mają za sobą kilka ważkich argumentów. Wskazują przede wszystkim na wzrastającą popularność depilacji. Sugerują, że jest to podświadomy sposób odrzucania zwierzęcej przeszłości naszych przodków. Uważają, że na samym końcu odrzucimy także owłosienie głowy i w najbliższych pokoleniach jeszcze częściej będą występowały rodzaje łysienia związane z zakłóceniem faz wzrostu włosa. Należy uznać, że tego typu rodzaje łysienia nie są chorobą, lecz etapem przejściowym w procesie ewolucyjnym i o ile nie wiążą się ze stanami zapalnymi, nie trzeba ich leczyć.

O egoizmie

Pod taką teorią nie podpisze się żaden dermatolog, a już na pewno nie osoba, która właśnie walczy z łysieniem. Przyznam, że i ja mam poważne wątpliwości. Nie wchodząc w szczegóły mogę powiedzieć, że jest to teoria bardzo naciągana. Dlaczego więc o niej piszę? Powód jest jeden. Chciałbym pokazać, że nękające nas rodzaje łysienia nie zajmują już tylko lekarzy, lecz są także przedmiotem zainteresowania psychologów, a nawet filozofów. Zainteresowanie tych ostatnich nie poprawi sytuacji i nie przełoży się na to, że takie czy inne rodzaje łysienia będą lepiej leczone. Nawet więcej. Podobnie jak w opisanym przypadku może po prostu irytować.

Rzecz w tym, że poszukiwania takie są wyrazem utajonego lęku, iż z czasem niektóre rodzaje łysienia mogą stać się powszechne. Szukanie filozoficznych usprawiedliwień ma na celu zmniejszenie tego lęku. Czyż dla współczesnego mężczyzny najbardziej przerażające jest to, że może pewnego dnia stracić wszystkie włosy? Być może część z nas odpowie bez zastanowienia – tak! Jednak tak nie jest. Zauważmy, że wszystkie inne, oprócz łysienia androgennego, rodzaje łysienia dotykają niestety najczęściej kobiet. Czyż nie jest bardziej przerażająca wizja świata pełnego pań pozbawionych pięknych i bujnych włosów? Taka sytuacja byłaby nie tylko tragedią dla samych kobiet, ale przede wszystkim dla mężczyzn. Może jest to pogląd egoistyczny, ale cóż…

Właśnie dlatego tak bardzo ważne wydaje mi się poszukiwanie skutecznych środków zwalczających wszystkie rodzaje łysienia. Z tego powodu cieszy mnie skuteczność preparatów z Minoxidilem oraz innych nowych formuł przywracających zdrowie włosów. Z czystego egoizmu, ale też w trosce o piękno świata, możemy zgodzić się ostatecznie na łysych mężczyzn, ale kobiety bez włosów? Nigdy!

5,0_S

read comments (0)